من گاهي با گذاشتن نام براي عكس ها مشكل دارم.مثلن همين عكس.به نظرم اثر بايد بي چوب زير بغل راه خودش را برود.اين صرفن تفسيري ست كه تو از اثرت مي كني تا شاعرانه تر جلوه اش بدهي و اين تخيل و نگاه مخاطبت را محدود مي كند.شايد من مي خواستم جور ديگري به اين عكس نگاه كنم.شايد مي خواستم اين عكس را به عكسي از آن خودم تبديل كنم.اينجا ديگر جايي براي اينكه فكري از آن خودم داشته باشم باقي نمي گذاري.تمام حواسم ناخودآگاه مي رود پيش نام برگزيده تو